[quiron]

Bueno, para mí, el disco "De mar e terra" de Amancio Prada.
Es un disco que recrea coplas de tradición oral de Galicia, como su nombre indica, referentes a la vida en el campo y en la mar.
Pocos discos me han emocionado como este, la belleza del sonido de la zanfoña, la entrega del interprete, y la tremenda carga vital de las letras.
Por elegir tres coplas:
1ª

"Vendaval, vendavaliño,
vendaval estate quedo,
deixame pasar con día
os baixos de corrubedo"

2ª

"Vente, ventiño do mare,
vente, ventiño mareiro;
vente, ventiño do mare,
será lô meu compañeiro"

3ª

"Meu amor é mariñeiro
e vive no alto mar;
son os seus brazos o vento
ninguén llos pode amarrar.
Meu amor é mariñeiro
e cando me ven falar
pon un carabel nos beizos
no corazón un cantar.

Eu son libre como as aves,
eu paso a vida a cantar;
corazón que nace libre,
non se pode encadenar.

Traio un navío nas veas
eu nacín pra mariñar;
quen tente porme cadeas
háme primeiro matar!
Vale máis ser libre un día
no confín do bravo mar,
que vivir todad a vida,
preso, escravo e a calar!

El vive alá lonxe, lonxe,
onde brúa o bravo mar,
e coa súa forza inmorrente
onda nós ha de voltar!

Eu son libre como as aves,
eu paso a vida a cantar;
corazón que nace libre,
non se pode encadenar.

Nun momento, de repente,
eu sei que un día virá,
como se o mar e o vento,
en nós abrise a cantar.

Hei pasar polo lugares,
como o vento no areal,
abrir tódalas ventanas,
coa escravitude acabar¡

Polas rúas das ciudades
hei de pasar a cantar,
traguendo na mau direita
a espada da libertá.
Como se un navío entrase
de supeto, na ciudá,
traguendo a voar no mástil
bandeiras de libertá!

Hei pasar polo lugares,
como o vento no areal,
abrir tódalas ventanas,
coa escravitude acabar¡

A pedra fun abalare.
Eu fun abalar a pedra,
a pedra fun abalare;
eu fun abalar a pedra
que está no medio do mare"

Copita de licor de cerezas del valle del Jerte para la aficióm, hoy estoy generoso.