Re: El camino
Te aguardo aquí, en Itaca
tejiendo y destejiendo mi lamento
Contigo, el Agora marchita
de voces coincidentes con la tuya
y de alabanzas a tí, mi pobre esposo
Se duermen las ovejas
Sin tí, espero-desespero
en viendo discutir a las facciones
Iluminan el Agora sus voces
en fricción permanente de posturas
Y, sí, se hace la Luz
con mil matices
Se agranda el Universo
__________________
Juan
Quienes me obligan a vender mi Barco:
Non saben que cada peza, cada caderna maxistral
e‘ una peza do meu ser. Non saben
que no interior da quilla está a médula mesma
da miña espiña dorsal
__________________
[url="http://www.anavre.org/"]www.anavre.org]
|