La Taberna del Puerto Greatblue360
"Se navega por los astros, por la mar, por la tierra, por las gentes, por los sentimientos...Se navega." Altair
VHF: Canal 77   
Regresar   La Taberna del Puerto > Foro > Comunidad > Charla General

Avisos

Responder
 
Herramientas Estilo
  #1  
Antiguo 04-07-2010, 00:23
Avatar de Juanitu
Juanitu Juanitu esta desconectado
MAGISTER PILTRAFIA
 
Registrado: 01-11-2008
Localización: De La Nao a Cabo Gata
Edad: 59
Mensajes: 6,503
Agradecimientos que ha otorgado: 5,649
Recibió 5,420 Agradecimientos en 2,063 Mensajes
Sexo:
Predeterminado Re: Los Más Bellos Versos Del Mar

Venga yo firmo una propia, extracto de una canción (Mallorca 1989).

...
Luz de mi noche estrellada,
que iluminas sirenas en el fondo del mar
y me llevas con ellas.

Junto a mi
hoy tengo todo lo que quise alguna vez,
a la mujer, al viento, al borde del mar...
y es esta noche todo un canto a la razón,
y a vivir.

Tanto que cuesta a veces ver lo incomprensible
pero contigo la verdad es como el sol.
Tu sonríes, yo me quedo quieto y canto en mi interior.
Luego lo escribo y no es lo mismo,
y asesino tu canción.

...
__________________
~EL HILO DEL BOTIQUÍN ~
Citar y responder
  #2  
Antiguo 04-07-2010, 00:29
Avatar de Juanitu
Juanitu Juanitu esta desconectado
MAGISTER PILTRAFIA
 
Registrado: 01-11-2008
Localización: De La Nao a Cabo Gata
Edad: 59
Mensajes: 6,503
Agradecimientos que ha otorgado: 5,649
Recibió 5,420 Agradecimientos en 2,063 Mensajes
Sexo:
Predeterminado Re: Los Más Bellos Versos Del Mar

Y con la venia, voy a mejorarlo con unos párrafos de Enrique García Trinidad, de su libro "Todo es papel", y del poema PIRATA:

El silencio navega por mi sangre
como un pirata lleno de nostalgia
por su casa en las rocas, su taberna de alcohol
y el tesoro enterrado que un día encontrará.

Falsificó el silencio su patante de corso
y no hay puerto en que pueda recalar
sin que justicias y enemigos
alcen cadalsos pretendiendo ahorcarlo.
No hay rendición ni gloria ni pretexto
ni hazaña suficiente
para que dicte su perdón la vida
y pueda retirarse
a su isla desierta para siempre.

...

Este silencio de mi sangre es furia
grito de libertad que apenas grita,
calavera pintada de albayalde
sobre un jirón de noche,
batalla en el caribe que termina en derrota,
plancha de la que siempre se salta hacia el olvido,
arriesgada constumbre en la que Dios
no pasa de grumete.

Este silencio en realidad es guerra
que alza un gozoso mascarón de proa
contra la adversidad de la costumbre.

__________________
~EL HILO DEL BOTIQUÍN ~
Citar y responder
  #3  
Antiguo 08-07-2010, 01:10
Avatar de Maui
Maui Maui esta desconectado
Piratilla
 
Registrado: 13-08-2009
Edad: 60
Mensajes: 34
Agradecimientos que ha otorgado: 20
Recibió 11 Agradecimientos en 8 Mensajes
Sexo:
Predeterminado Re: Los Más Bellos Versos Del Mar

Yo de momento sigo copiando... cuando vaya al mar....

Te me acercas
contándome al oído milagros
de miles de leyendas
que quedaron entre tus aguas.

Me salpicas
con espumas inundadas de misterios
de otros tiempos y distancias,
con lamentos de promesas
que perdieron sus palabras
en tus bajamares intensos...

Y yo me acerco y te salpico
sabiéndome tan pequeño,
tan desconsoladamente chico,
tan solo entre mis gentes cotidianas,
que me apabullan tus mareas,
tus olas y tus resacas.

A veces me respondes...
Pero de continuo callas y resbalas
en las arenas de mi playa
que esperan impacientes tus respuestas.

Luis E. Prieto
__________________
es probable que nunca haya respuesta
pero igual seguiremos preguntando
¿qué es por ventura el mar?
¿por qué fascina el mar? ¿qué significa
ese enigma que queda
más acá y más allá del horizonte?
Citar y responder
2 Cofrades agradecieron a Maui este mensaje:
Juanitu (01-08-2010), Mireia (28-07-2010)
  #4  
Antiguo 08-07-2010, 21:11
Avatar de Maui
Maui Maui esta desconectado
Piratilla
 
Registrado: 13-08-2009
Edad: 60
Mensajes: 34
Agradecimientos que ha otorgado: 20
Recibió 11 Agradecimientos en 8 Mensajes
Sexo:
Predeterminado Re: Los Más Bellos Versos Del Mar

Escúchame mar:
ahora me voy. Me voy
pero no te dejo
porque es imposible dejar el corazón
y llevarse tan solo el cuerpo...

Me voy hacia tierra adentro
pero llevo pegado a los costados
todo tu mundo abierto de promesas
que has dejado colgadas
de mi alma mensajera.

Y llevo tus olas y la furia
de tus vientos contrapuestos,
y la sangre de tus gentes laborantes
y de las gentes que se pierden
en tu frontera maldita.

Y llevo tu magia y tus misterios,
tus colores y el ronroneo incesante
de la música de tu cuerpo
cuando choca con el aire
o cuando besa las arenas soñadoras
de las playas recelosas.
Y llevo, sobre todo y más que nada,
llevo todas tus promesas
y todos tus silencios...

Te llevo, mi mar,
hacia donde la tierra
huele y sabe a materia prometida,
donde el viento choca con las rocas
y el agua no tiene salitre
ni peces, ni algas, ni cangrejos...

Luis E. Prieto
__________________
es probable que nunca haya respuesta
pero igual seguiremos preguntando
¿qué es por ventura el mar?
¿por qué fascina el mar? ¿qué significa
ese enigma que queda
más acá y más allá del horizonte?
Citar y responder
2 Cofrades agradecieron a Maui este mensaje:
Juanitu (01-08-2010), Mireia (28-07-2010)
  #5  
Antiguo 26-07-2010, 12:18
Avatar de relinga
relinga relinga esta desconectado
Hermano de la costa
 
Registrado: 22-04-2008
Localización: Rías baixas
Edad: 55
Mensajes: 2,263
Agradecimientos que ha otorgado: 760
Recibió 724 Agradecimientos en 400 Mensajes
Sexo:
Predeterminado Re: Los Más Bellos Versos Del Mar

Esta "canción" la escuché el miércoles pasado de boca de una argentina de esas que tienen raíces gallegas, decía que se la cantaba su padre cuando era pequeña. No sé quien la escribió pero me parece preciosa...

Meu pai deixoume a dorniña,
miña nai deixoume o mar,
meu pai deixoume a dorniña,
miña nai deixoume o mar.



Non tiñan máis de queixarme,
nin eu podo mais deixar,
non tiñan máis de queixarme,
nin eu podo mais deixar.



Non che teño rapaza
outra cousa que dar,
máis que o peixe fesquiño
que eu che traio do mar,
que eu che traio do mar,
que eu che trio do mar.
Non che teño rapaza
outra cousa que dar.



Son da beiriña do mar,
son da terra e non o son,
son da beiriña do mar,
son da terra e non o son.
Sei onde teño a casiña,
pero o camposanto non,
sei onde teño a casiña,
pero o camposanto non.



Non che teño rapaza
outra cousa que dar,
máis que o peixe fesquiño
que eu che traio do mar,
que eu che traio do mar,
que eu che trio do mar.
Non che teño rapaza
outra cousa que dar.



Sonche pobre, sonche rico,
o mundo é, meu ben non,
sonche pobre, sonche rico,
o mundo é, meu ben non.



Non che teño rapaza
outra cousa que dar,
máis que o peixe fesquiño
que eu che traio do mar,
que eu che traio do mar,
que eu che trio do mar.
Non che teño rapaza
outra cousa que dar.

__________________
Soy pirata porque no tengo más que un barco. si tuviera una flota, sería un conquistador.


Citar y responder
3 Cofrades agradecieron a relinga este mensaje:
Brullos (26-07-2010), Juanitu (01-08-2010), Mireia (26-07-2010)
  #6  
Antiguo 18-12-2010, 16:43
Avatar de Juanitu
Juanitu Juanitu esta desconectado
MAGISTER PILTRAFIA
 
Registrado: 01-11-2008
Localización: De La Nao a Cabo Gata
Edad: 59
Mensajes: 6,503
Agradecimientos que ha otorgado: 5,649
Recibió 5,420 Agradecimientos en 2,063 Mensajes
Sexo:
Predeterminado Re: Los Más Bellos Versos Del Mar

Releyendo el hilo, acabo de ver que Gota inició un bellísimo poema de Neruda, y me permito añadir "mi" parte favorita:

«...El hecho es que hasta cuando estoy dormido
de algún modo magnético circulo
en la universidad del oleaje..»


Ahí es nada, Don Pablo Neruda.
Amén.
__________________
~EL HILO DEL BOTIQUÍN ~
Citar y responder
  #7  
Antiguo 03-04-2011, 22:24
Avatar de Juanitu
Juanitu Juanitu esta desconectado
MAGISTER PILTRAFIA
 
Registrado: 01-11-2008
Localización: De La Nao a Cabo Gata
Edad: 59
Mensajes: 6,503
Agradecimientos que ha otorgado: 5,649
Recibió 5,420 Agradecimientos en 2,063 Mensajes
Sexo:
Predeterminado Re: Los Más Bellos Versos Del Mar

Van unos versos de factura propia, influenciados por la lectura del libro "La Ballena", de Paul Gaugaine.

Autor: Juanitu.

Camino a pasos. Escucho
una respiración lenta y altanera,

unos golpes sordos, esa voz

que desdeña cualquier brillo.
Olas cabalgando en olas,
unas sobre otras tocando

la cima, para desplomarse

con largos suspiros de falso cansancio.

Una espuma inconsistente

se junta en la orilla, temblando,

mientras el declive se lleva

las aguas que chorrean.

A lo lejos resplandecen
duros
nudos brillantes, y
a su alrededor
, el agua palpita.

Ya me diréis los poetas.
__________________
~EL HILO DEL BOTIQUÍN ~
Citar y responder
Responder Ver todos los foros en uno

Greatblue360

Herramientas
Estilo

Reglas del foro
No puedes crear discusiones
No puedes responder a mensajes
No puedes editar tus adjuntos
No puedes editar tus mensajes

BB code está activado
Emoticonos está activado
El código [IMG] está activado
El código HTML está desactivado
Ir a


Todas las horas son GMT +1. La hora es 17:39.


Powered by vBulletin® Version 3.7.0
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.
© La Taberna del Puerto