Originalmente publicado por
quiron 
«Na outra banda do mar constrúen o navío:
o martelar dos calafates resoa na mañá, e non saben
que están a construír a torre de cristal da miña infancia.
Non saben que cada peza, cada caderna maxistral
é una peza do meu ser.
Non saben que no interior da quilla está a médula mesma da miña espiña dorsal;
que no galipote a quencer está o perfume máxico da vida.
Que cando ao remate, ergan a vela, e a enxarcia tremole vagorosa no ar
será o meu corazón quen sinta o vento , será o meu corazón»
ANTÓN AVILÉS DE TARAMANCOS
(Taramancos, Noia. 1935-1992). El poema pertenece a su obra poética As torres no ar (1989).